ΟΔΗΓΟΙ ΑΚΡΟΑΣΗΣ

40
ratenow
18 Λιανοτράγουδα Της Πικρής Πατρίδας
Χρονολογία: 1974
Εταιρεία: MINOS

Ποίηση: Γ. Ρίτσος

Eρμηνεία: Γ.Νταλάρας, Α. Βίσση.

Η πιο διαδεδομένη εκτέλεση των 18 Λιανοτράγουδων Της Πικρής Πατρίδας είναι αυτή με τον Γιώργο Νταλάρα. Το έργο δισκογραφήθηκε αρχικά το 1973 στη Γαλλία, με ερμηνευτές τους Μ. Φαραντούρη, Π. Πανδή, Αφ. Μάνου, Αχ. Κωστούλη και τον Μ. Θεοδωράκη. Με τους ίδιους τραγουδιστές επανακυκλοφόρησε και στην Ελλάδα το 1974, ενώ μια ακόμα εκδοχή ήρθε την ίδια χρονιά, με τους Μ. Δημητριάδη, Ελ. Βιτάλη, Κ. Καμένο, Σ. Πασπαράκη και Σ. Κρυστάλη. Καμία από αυτές τις δύο τελευταίες εκτελέσεις δεν είχε εμπορική απήχηση.

Μίκης Θεοδωράκης
18 Λιανοτράγουδα Της Πικρής Πατρίδας
Του Βύρωνα Κριτζά

Βαθμολογία SG
Βαθμολογία Χρηστών
Η Βαθμολογία σου

Τα 18 Λιανοτράγουδα Της Πικρής Πατρίδας είναι το πιο εμβληματικό έργο που ηχογραφεί ο Μίκης Θεοδωράκης στα χρόνια της Δικτατορίας. Την ίδια στιγμή, είναι και ένα έργο απόλυτα συνυφασμένο με την εποχή του, το οποίο «παραμορφώνεται» όταν τοποθετείται έξω από αυτήν.

Η ποίηση του Γιάννη Ρίτσου, οδηγεί τον συνθέτη σε κομμάτια με σαφείς αναφορές στη δημοτική παράδοση. Την ενορχήστρωση αναλαμβάνει ο Γιάννης Διδίλης, με μια φιλόδοξη, προοδευτική ματιά, που ρίχνει στο παιχνίδι ένα στακάτο ηλεκτρικό μπάσο. Όσον αφορά στις ίδιες τις συνθέσεις, το κέντρο βάρος πέφτει σε πομπώδεις μουσικές, κοντά στο πνεύμα της Ρωμιοσύνης. Παρ’ ότι υπάρχουν ωραίες ελαφρές στιγμές, όπως το πολύ καλό «Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι», τα περισσότερα τραγούδια έχουν δύστροπο χαρακτήρα, ο οποίος υπερτονίζεται με αχρείαστες χορωδίες και έναν υπερβολικά ηρωικό Γιώργο Νταλάρα. Μπορεί το βασισμένο μελωδικά στα κριτικά ριζίτικα «Την Ρωμιοσύνη μην την κλαις» να έγινε ύμνος, παρέμεινε όμως περιχαρακωμένο σε ένα «στρατευμένο» τραγούδι – κάτι που άλλωστε ισχύει για ολόκληρο το δίσκο.

Τα 18 Λιανοτράγουδα έπιασαν ασφαλώς το κλίμα της εποχής. Η δε παρουσία του ήδη δημοφιλούς τότε Νταλάρα οδήγησε σε πολύ υψηλές πωλήσεις, με αποτέλεσμα να μιλάμε για την πιο εμπορική δουλειά του Θεοδωράκη μετά το Άξιον Εστί. Η ασπρόμαυρη φιγούρα του στο εξώφυλλο είναι ενδεικτική της επιβολής του ως ηρωική φιγούρα για την Ελλάδα, ωστόσο αυτή η τροπή δεν θα πρέπει να αποδοθεί τόσο σε κάποια ιδιαίτερη κορύφωση της τέχνης του, όσο στη δικαίωση του αιτήματός του για ελευθερία.

  1. Αναβάφτιση
  2. Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι
  3. Καρτέρεμα
  4. Λαός
  5. Μνημόσυνο
  6. Αυγή
  7. Δε φτάνει
  8. Πράσινη μέρα
  9. Συλλείτουργο
  10. Το νερό
  11. Το κυκλάμινο
  12. Λιγνά κορίτσια
  13. Τ’ άσπρο ξωκκλήσι
  14. Επιτύμβιο
  15. Εδώ το φως
  16. Το χτίσιμο
  17. Ο ταμένος
  18. Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις

LOGIN