ΟΔΗΓΟΙ ΑΚΡΟΑΣΗΣ

ratenow
Επιτάφιος
Χρονολογία: 1960
Εταιρεία: COLUMBIA

Στίχοι: Γ. Ρίτσος

Ερμηνεία: Γρ. Μπιθικώτσης (β’ φωνή Κ. Θύμη).

Ο Επιτάφιος κυκλοφορεί με διευθυντή ορχήστρας το Μ. Θεοδωράκη και βασικό ερμηνευτή το Γρ. Μπιθικώτση το Σεπτέμβρη του 1960, σε δίσκους extended play 45 στροφών και σε 10ιντσο δίσκο 33 στροφών. Λίγες μόλις ημέρες πριν, κυκλοφορεί επίσης σε ενορχήστρωση Μάνου Χατζιδάκι, με τη φωνή της Νανάς Μούσχουρη. Η εκδοχή αυτή συντέλεσε σημαντικά στο να γίνει αποδεκτό το έργο από την αστική τάξη, ενώ οι δύο εκτελέσεις έγιναν αντικείμενο έριδος του μουσικόφιλου κοινού της εποχής. Το 1963 ακολούθησε μια κυκλοφορία με ερμηνεύτρια τη Μάιρη Λίντα και μικρή ορχήστρα εγχόρδων, υπό την επιμέλεια του Μίκη Θεοδωράκη. Σε μεταγενέστερες εκδόσεις, ο Επιτάφιος κυκλοφορεί μαζί με τον κύκλο τραγουδιών Επιφάνια, σε στίχους Γιώργου Σεφέρη.

Μίκης Θεοδωράκης
Επιτάφιος
Του Βύρωνα Κριτζά

Βαθμολογία SG
Βαθμολογία Χρηστών
Η Βαθμολογία σου

Θα μπορούσε κανείς να πει πως με τον Επιτάφιο το ελληνικό λαϊκό τραγούδι από τραγούδι της νύχτας γίνεται τραγούδι της μέρας. Απηυδισμένος από τη δράση του στο Παρίσι, όπου τα έργα του απευθύνονταν αναγκαστικά στην ελίτ της λεγόμενης σοβαρής μουσικής, ο Μίκης Θεοδωράκης θέλησε να απευθυνθεί στον λαό της Ελλάδας. Και δοκίμασε ένα πείραμα: Πήρε ό,τι καλύτερο είχε το ελληνικό λαϊκό τραγούδι, που ήταν τα πηγαία μελωδικά και ρυθμικά στοιχεία του και το ένωσε με ό,τι καλύτερο διέθετε η χώρα από άποψη λόγου, που ήταν η σύγχρονή του νεοελληνική ποίηση – συγκεκριμένα ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου δημοσιευμένο ήδη από το 1936, με επιρροές από μανιάτικο μοιρολόι. Έτσι, ηχογράφησε για πρώτη φορά «λαϊκή μουσική για τις μάζες», με τον Μανώλη Χιώτη αρχιμουσικό στον μπουζούκι και τραγουδιστή τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Σε πρώτο χρόνο, ο δίσκος λοιδορήθηκε από τους διανοούμενους της εποχής (ιδιαιτέρως δε της Αριστεράς, γεγονός περίεργο δεδομένης της στράτευσης συνθέτη και ποιητή), οι οποίοι θεώρησαν πως η ένωση του ποιητικού λόγου με κάτι τόσο ευτελές για αυτούς όπως τα μπουζούκια και η αδρή, λαϊκή φωνή του Μπιθικώτση, ήταν τουλάχιστον κωμική. Το έργο όμως σύντομα δικαιώθηκε και αναγνωρίστηκε ως μια πολιτιστική επανάσταση άνευ προηγουμένου.

Με τον Επιτάφιο τελειώνει η πρώιμη, αποκλειστική προσήλωση του Θεοδωράκη στη λόγια δυτική μουσική και εγκαινιάζεται η ενασχόλησή του με την έντεχνη λαϊκή. Ο ίδιος αφήνει συνειδητά απέξω τις τουρκογενείς και τις αραβογενείς επιρροές του λαϊκού και του ρεμπέτικου τραγουδιού, προβάλλοντας περισσότερο τη σύνδεσή τους με τη δημοτική, την εκκλησιαστική και τη βυζαντινή μουσική. Η εισαγωγή του «Μέρα Μαγιού», μεγάλου αριστουργήματος του δίσκου, αποτελεί μια πρώτης τάξεως είσοδο στο νέο θεοδωρακικό σύμπαν. Στο γύρισμα του μπουζουκιού που οδηγεί στο πρώτο κουπλέ, το λαϊκό τραγούδι, εξυψωμένο, έχει γυρίσει σελίδα.

  1. Πού Πέταξε Τ’ Αγόρι Μου
  2. Χείλι Μου Μοσκομύριστο
  3. Μέρα Μαγιού Μου Μίσεψες
  4. Βασίλεψες Αστέρι Μου
  5. Ήσουν Καλός Κι Ήσουν Γλυκός
  6. Στο Παραθύρι Στεκόσουν
  7. Νάχα Τ’ Αθάνατο Νερό
  8. Γλυκέ Μου Συ Δε Χάθηκες

R 5672260 1399542312 3127.jpeg

Το εξώφυλλο του μεταγενέστερου LP που περιλαμβάνει όλα τα τραγούδια.

LOGIN