ΟΔΗΓΟΙ ΑΚΡΟΑΣΗΣ

10
ratenow
Μνήμη Της Πέτρας
Χρονολογία: 1987
Εταιρεία: ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ

Στίχοι: Μ. Μπουρμπούλης

Eρμηνεία: Θ. Μωραΐτης, Μ. Θεοδωράκης.

Μίκης Θεοδωράκης
Μνήμη Της Πέτρας
Του Βύρωνα Κριτζά

Βαθμολογία SG
Βαθμολογία Χρηστών
Η Βαθμολογία σου

Οι πιο ενδιαφέρουσες καταθέσεις του Θεοδωράκη στα 80’s (όχι απαραίτητα οι καλύτερες), είναι αυτές που τον βρίσκουν να αναζητά τη θέση του στη νέα εποχή, τόσο ως μουσικός, όσο και ως πολίτης. Σε αυτό το κλίμα κινείται η Μνήμη Της Πέτρας μόλις ένα μήνα μετά τα Πρόσωπα Του Ήλιου, με τους στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη να σκιαγραφούν μια εθνική παρακμή.

Τα τραγούδια εδώ παντρεύουν το λαϊκό ύφος του συνθέτη με έναν πιο μοντέρνο ήχο, που προκύπτει κυρίως από τα ντραμς του Νίκου Αντύπα. Σε αυτή τη βάση, η «Χαμένη αποστολή» ξεκινάει το άλμπουμ εμπνευσμένα, το «Κάποτε» έχει στρωτό ρεφρέν και το «Ασανσέρ» είναι μια ευχάριστα απρόσμενη ποπ στιγμή που ξεχωρίζει. Από εκεί και κάτω, οι συνθέσεις κινούνται σε χαμηλά επίπεδα.

Στο επίκεντρο του δίσκου βέβαια δεν βρίσκεται η μουσική, αλλά τα λόγια. Οι εκκλησιαστικές ερμηνείες του Θανάση Μοραΐτη έχουν μπει υπερβολικά δυνατά στο mix, ώστε να αντηχούν στα μάρμαρα του Παρθενώνα. Στίχοι όπως «σε σπίτια παραλληλεπίπεδα/ έχοντας για ιδανικά/ μια θέση στο δημόσιο/ και άλλη μια στα γήπεδα» πιάνουν το νόημα της εποχής, την ώρα που η φράση «πατρίδα μου σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ» θέτει τις βάσεις του μοντέρνου λαϊκισμού...

Συνολικά, στη Μνήμη Της Πέτρας ο Θεοδωράκης είναι περισσότερο πικραμένος spokesman παρά συνθέτης. Μολονότι δεν έχει χάσει την έμπνευσή του, τα δραματικά του τραγούδια αναδύουν μια γοητεία στα όρια του cult.

  1. Χαμένη αποστολή
  2. Κάποτε
  3. Ασανσέρ
  4. Χάραμα Παρασκευή
  5. Τρίπολη
  6. Πρόσφυγας (ερμηνεία Μίκης Θεοδωράκης)
  7. Μνήμη της πέτρας
  8. Μοναξιά
  9. Οι ανυποψίαστοι
  10. Δεν ησυχάζουν οι νεκροί
  11. Πατρίδα μου

LOGIN