ΛΙΣΤΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙ

Τα 30 ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ άλμπουμ των 80's

Τα 30 ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ άλμπουμ των 80's

*Από τη λίστα εξαιρέθηκαν οι δίσκοι διασκευών, όπως η Περπερούνα της Δόμνας Σαμίου και τα Νησιώτικα του Γιάννη Πάριου, προς όφελος κυκλοφοριών με πρωτογενές υλικό. Ακόμη, χάριν ποικιλίας, προτιμήθηκαν δίσκοι από 30 διαφορετικούς καλλιτέχνες. Kαλή διασκέδαση!  

 

 

 

 

R 6379962 1422792472 7161.jpeg

30. Γιάννης Πάριος – Σαν Τρελό Φορτηγό (1989)

Like a crazy truck... Πάριος και Τόκας εκφράζουν καλύτερα απ’ τον καθένα την καψούρα στα τέλη των 80’s, με το «Σημάδι», το «Απόψε» και το ομώνυμο να γράφουν ιστορία.  

 

 

R 2255691 1368301663 3017.jpeg

29. Libido BlumeLiquid Situation (1988)

Άψογη κιθαριστική ποπ που θυμίζει τα πάντα και τίποτα, ηχογραφημένη στο θρυλικό Μini Farm Studio του Κώστα Στρατηγόπουλου.  

 

 

R 1772584 1368267836 9071.jpeg

28. Ανδριόπουλος, Μπουρμπούλης, Μπέλλου – Λαϊκά Προάστια (1980)

Βιωμένα τραγούδια για τον πόνο του φτωχού ανθρώπου («Μην κλαις», «Πλατεία Βάθης» κ.α.), λίγο πριν έρθει στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα.  

 

 

R 3614607 1403779078 2056.jpeg

27. Θάνος Μικρούτσικος – Εμπάργκο (1982)

Παρ’ ότι μόνο το «Ερωτικό» άντεξε στο χρόνο, ο πλούσιος αυτός δίσκος υπήρξε μεταξύ άλλων και μια ισορροπημένη πρόταση ελληνικού ροκ.  

 

 

vgainoume ap to tounel

26. Φατμέ – Βγαίνουμε Απ’ Το Τούνελ (1986)

Η παρεξηγήσιμη ενίοτε αγάπη του Πορτοκάλογλου για τη μέση οδό οδηγεί σε έναν ποπ δίσκο όλο χρώμα, πάθος και φρεσκάδα. 

 

 

 0602508399695 900x600

25. Νικόλας Άσιμος – Ο Ξαναπές (1982)

Ένας επαναστάτης σε πόλεμο με τον κόσμο, που δεν του λείπει όμως το χιούμορ, η ευαισθησία ή η διάθεση αυτόκριτικής.  

 

 

R 3790431 1344525999 1507.jpeg

24. Ελένη Βιτάλη – Το Απέναντι Μπαλκόνι (1989)

Μια λαϊκή τραγουδίστρια επαναπροσδιορίζεται αυτοβιογραφούμενη, με την καθοριστική συμβολή του Γιάννη Σπάθα στις ενορχηστρώσεις και τον ήχο. 

 

 

 kairo nayplio xartoum

23. Νίκος Ξυδάκης – Κάιρο-Ναύπλιο-Χαρτούμ (1989)

Πρωτού διαδοθεί ο όρος έθνικ, ο Ξυδάκης παίρνει τη βάρκα του κι ένα σαντούρι και ταξιδεύει έχοντας για πυξίδα την ευγένεια της Ανατολής. 

 

 

 R 2443774 1284375582.jpeg

22. Τρύπες – Τρύπες (1985)

Ηχογραφημένο μέσα σε μόλις τρεις μέρες, περιλαμβάνει σε πρωτόλεια μορφή όλα τα στοιχεία που λίγα χρόνια μετά οδήγησαν το γκρουπ στην επιτυχία. 

 

 

 R 1730318 1410563070 9826.jpeg

21. Morel – Βουβά Τοπία (1988)

Ο απόηχος του Chernobyl, οι υπολογιστές, τα υπνωτικά εφέ της κιθάρας, το σκοτάδι των Joy Division, το φως του Brian Eno. Κρυμένο διαμάντι.  

 

 

R 3662553 1479996666 8195.jpeg

20. Άννα Βίσση – Τώρα (1988)

Ίσως ο κορυφαίος δίσκος του δημιουργού Καρβέλα, με επικές μπαλάντες αλλά και εξωστρεφείς ποπ στιγμές που ακούγονται συναρπαστικές μέχρι σήμερα. 

 

 

R 3025360 1312282646.jpeg

19. Εν Πλω – Εν Πλω (1989)

Δεν είναι το καλύτερο ροκ άλμπουμ, όπως βάλθηκαν να μας πείσουν τα παιδιά του mic.gr, ωστόσο το distortion της κιθάρας του φλέγεται συνδέοντας το alt. rock με τις παρυφές του ρεμπέτικου και του δημοτικού.

 

 

 R 3090735 1324512012.jpeg

18. Χειμερινοί Κολυμβητές – Χειμερινοί Κολυμβητές (1981)

«Κυριακή στην επαρχία/ με βροχή απ’ το πρωί/ φεύγει όλη η ζωή μας/ στο φαΐ και στη σιωπή». Tο ελληνικό Never Mind Τhe Bollocks.  

 

 

R 8876746 1470606059 8474.jpeg

17. Κώστας Τουρνάς – Τώρα (1980)

Η πειραγμένη ρέγγε του «Δεν μετανιώνω», ο disco rock δυναμίτης του «Μην της το πεις» κι η ιστορία του «Αχιλλέα απ’ το Κάϊρο», σε έναν καλοφτιαγμένο και έξυπνο ποπ δίσκο.   

 

 

 edw lilipoupolh

 16. Διάφοροι – Εδώ Λιλιπούπολη (1980)

Σάουντρακ μιας θρυλικής ραδιοφωνικής εκπομπής, μίλησε υπεύθυνα στα παιδιά και σύστησε στο ευρύ κοινό σημαντικούς συνθέτες, όπως βέβαια και τη στιχουργό Μαριανίνα Κριεζή.  

 

 

xamili ptisi

15. Λουκιανός Κηλαηδόνης – Χαμηλή Πτήση (1982)

Το αμερικάνικο όνειρο φωταγωγείται στην Ελλάδα με μπλε νέον. Ο Λούκι αδιαφορεί για τον ήχο της ντίσκο και τραβάει προς Φωκίωνος Νέγρη για να παίξει μιπιλιάρδο, λίγο πριν στήσει το πάρτι στη Βουλιαγμένη.  

 

 

χαράτσι

14. Νίκος Παπάζογλου – Χαράτσι (1984)

Συνεχίζοντας αυτό που ξεκίνησε η Εκδίκηση της Γυφτιάς και έχοντας ακούσει το Τραπεζάκια Έξω, με το «μεικτό και νόμιμο» είδος του ο Παπάζογλου άνοιξε δρόμο σε Περίδη, Μάλαμα και άλλους πολλούς. 

 

 

 R 7555079 1443917410 7255.jpeg

13. Στράτος Διονυσίου – Υποκρίνεσαι (1980)

Το πέρασμα του Στράτου στη MINOS, με το ομώνυμο τραγούδι να θίγει τον fake γυναικείο οργασμό, το «Κάψε κάψε» να κάνει μοντερνιές και το «Τα μάζεψα τα πράγματα» να μιλά σε κάθε χωρισμένο.  

 

 

φράγμα

12. Δήμος Μούτσης – Φράγμα (1981)

Συγκερασμός του μοντέρνου αριστερού στοχαστή και του παλιομοδίτικου λαϊκού βιοπαλαιστή, δύο τύπων που δυσκολεύτηκαν εξίσου να προσαρμοστούν στη μοντέρνα πραγματικότητα.  

 

 

R 3187255 1404252423 5379.jpeg

11. Παπαδόπουλος, Κριεζή, Αρλέτα – Τσάι Γιασεμιού (1985)

Ζεστό τσάι, κουβερτούλες και τρυφερότητα. Δεν άλλαξε τη μουσική, δεν ήταν σέξι, υπερασπίστηκε όμως τον παιδικό ρομαντισμό του σα να ήταν επαναστατική πράξη, μπαίνοντας μάλιστα σε περισσότερα σπίτια από το Σαμποτάζ της ίδιας στιχουργού.

 

 

 h epoxh ths melissanthhs

10. Μάνος Χατζιδάκις – Η Εποχή Της Μελισσάνθης (1980)

Ένα ώριμο αυτοβιογραφικό αλλά και βαθιά πολιτικό έργο, που απασχόλησε τον συνθέτη για πολλά χρόνια. Η απελευθέρωση, τα μεγάλα ιδανικά, η ελπίδα, ένα μπουζούκι και μια στρατιωτική μπάντα.  

 

 

R 1766032 1506203205 9102.jpeg

9. Μουσικές Ταξιαρχίες – Μουσικές Ταξιαρχίες (1982)

Στίχοι που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι πέρασαν σε δίσκο ευρείας κυκλοφορίας («μικροαστοί θα σας φάνε τα παιδιά σας ζωντανούς») και μια ροκ μπάντα με άποψη, μας συστήνουν την ιδυοφυία που λέγεται Τζίμης Πανούσης.  

 

 

R 1730266 1410801156 2393.jpeg

8. Μωρά Στη Φωτιά – Μωρά Στη Φωτιά (1988)

Η σημαντικότερη underground κατάθεση των 80’s. Ένας καταιγιστικός new wave/rock δίσκος που μόνο στα υπόγεια θα μπορούσε να επωαστεί, απειλητικός και ανεξέλεγκτος. Ακούγεται μόνο αργά τη νύχτα. 

 

 

 500x500

7. Κραουνάκης, Νικολακοπούλου, Πρωτοψάλτη – Κυκλοφορώ Κι Οπλοφορώ (1985)

Λαϊκό τραγούδι από τρεις ανθρώπους που ταίριαξαν απόλυτα για να δώσουν μια δική τους ματιά στη ζωή και τον έρωτα. Ο «Άδωνις», η «Άνοιξη», το ομώνυμο, η «Μαλάμω», η «Σωτηρία της ψυχής», θεϊκά τραγούδια για θνητούς που κυκλοφορούν με λεωφορεία. 

 

 

 R 2341657 1372973593 6389.jpeg

6. Βασίλης Παπακωνσταντίνου – Φοβάμαι (1982)

Ο κορυφαίος ερμηνευτής εκτός λαϊκού ρεπερτορίου περνά από το δίκιο του αγώνα σε ένα προωθημένο ηλεκτρικό τραγούδι με έντονα ροκ στοιχεία. Η state-of-the-art ενορχήστρωση του Κώστα Γανωσέλη, οι σπουδαίοι μουσικοί και το εξαιρετικό υλικό, αφήνουν ένα κοκκινόμαυρο αριστούργημα. 

 

 

 R 2330192 1308093237.jpeg

5. Βαγγέλης Γερμανός – Τα Μπαράκια (1981)

Δεν χρειάζεται να είσαι genius για να βγάλεις έναν δίσκο-σταθμό. Αυτό απέδειξαν τα Μπαράκια του Γερμανού, δίνοντας θάρρος σε χιλιάδες δημιουργούς να βγουν και να τραγουδήσουν τη ζωή τους σε απλή γλώσσα, μακριά από τη φασαρία της κεντρικής λεωφόρου. 

 

 

 DE86 LenaPlatonos

4. Λένα Πλάτωνος - Γκάλοπ (1985)

Το Σαμποτάζ και ο Καρυωτάκης θα μπορούσαν άνετα να βρίσκονται εδώ, όμως το Γκάλοπ δείχνει να αντέχει καλύτερα στο χρόνο. Έργο απόλυτης ελευθερίας και ευαισθησίας, ένωσε το ηλεκτρονικό τραγούδι με την κοινωνική διαμαρτυρία, αποκαλύπτοντας τις σκέψεις μιας διαστρικής γυναίκας.  

  

 

 R 3198025 1501257231 9862.jpeg

3. Σταύρος Ξαρχάκος - Ρεμπέτικο (1983)

Λίγο μετά την περίφημη αναβίωση του ρεμπέτικου, ο Ξαρχάκος υπογράφει το σάουντρακ της ομώνυμης ταινίας του Κώστα Φέρρη. Τραγούδια σε στίχους Γκάτσου όπως το «Δίχτυ», το «Καίγομαι-καίγομαι» και η «Μπουρνοβαλιά ακούγονται σα να έρχονται από τα σπλάχνα της Ελλάδας.  

  

 

 R 1488392 1377037071 2552.jpeg

2. Διονύσης Σαββόπουλος - Τραπεζάκια Έξω (1983)

Ο περίφημος ήχος της Ομόνοιας ντύνεται με τα εφέ των Talking Heads και ακολουθεί το τούνελ του καθιστικού για να φτάσει μέχρι τα ουράνια σώματα. Σε απόλυτη ωριμότητα και διαύγεια, ο Σαββόπουλος καταθέτει ένα έργο που υπερβαίνει τα είδη, οδηγώντας την έξοδο μιας ολόκληρης γενιάς προς το φως.  

  

 

 R 2307734 1281540838.jpeg

1. Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας - Ζεστά Ποτά (1985)

Αλάνθαστη ποπ, μπαλάντες διαμαρτυρίας, μαθήματα ηχοληψίας και ενορχήστρωσης. Ο Χάρης και ο Πάνος πίστευαν πως δεν θα έκαναν ποτέ δεύτερο δίσκο, εξ ου και επέλεξαν μια «αυτοβιογραφική» φωτογραφία με το στέκι τους για εξώφυλλο. Τα Ζεστά Ποτά είναι η χορωδία των μελαγχολικών losers, των περιπλανώμενων της νύχτας, των παιδιών απ’ το Μπραχάμι που μια νύχτα είδαν τα μάτια της λύπης να τους χαμογελάνε.

LOGIN