ΣΤΗΛΕΣ

Καύλωσε κανείς με Κηλαηδόνη;

Καύλωσε κανείς με Κηλαηδόνη;

ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: O Bύρωνας Κριτζάς σε κείμενα που κανείς δε διαβάζει.

 

Πριν από κάμποσο καιρό μέσω Αχιλλέα Ραζή έπεσα σε ένα βίντεο-ντοκουμέντο, που δείχνει τον Μάκη Χριστοδουλόπουλο να τραγουδάει με την Καίτη Γαρμπή. Μιλάμε για βίντεο από το μακρινό 1984. Στα ξεκινήματά της τότε, η γλυκύτατη Καίτη σιγοντάρει τον τραγουδιστή με μια αύρα, θα 'λεγες, ερωτική. Για κάποια δευτερόλεπτα, τον κοιτάει βαθιά όχι στα μάτια, αλλά στα χείλη


Βασικά μπορείς να το δεις εδώ, είναι στο 0:57:


Σκέφτομαι το εξής: Τελικά υπάρχει σεξουαλικότητα στο ελληνικό τραγούδι; Και δεν αναφέρομαι στη χορευτική έκφανσή της, με τα λικνίσματα και τα αγγίγματα. Ούτε σε entertainers θεάματος όπως η Ελένη Φουρέιρα, που τις βλέπεις και κολλάς. Αναφέρομαι σε κάτι που αφορά τα ίδια τα τραγούδια. Στις φωνές που τα τραγουδούν και στα λόγια που λένε.


Η απάντηση είναι ναι. Yπάρχει. Αλλά η αλήθεια είναι ότι προβληματίζομαι, γιατί όποτε ήθελα να φτιάξω «ατμόσφαιρα» στο σπίτι με την κοπέλα μου, δεν θυμάμαι ποτέ να επιλέγω ελληνική μουσική. Στο συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι τους, τα ελληνικά είναι αντιερωτικά. Ντεκαυλέ. Φέρνουν πιο κοντά την παρέα, αλλά όχι το ζευγάρι.


Υπάρχουν λοιπόν καλλιτέχνες που σε «φτιάχνουν» ερωτικά; Κι αν ναι, τι κάνει ένα τραγούδι όπως το “Suzanne” του Leonard Cohen να υπερτερεί συγκρινόμενο μια μπαλάντα του Βαγγέλη Γερμανού; Γιατί ο Tom Waits κάνει πολύ πιο φυσική τη μετάβαση καθιστικό-υπνοδωμάτιο, από τον Κώστα Χατζή; Καύλωσε κανείς με Κηλαηδόνη; Πόσο μακριά είναι τα Εννιά Πληρωμένα Τραγούδια των Τρύπες από το να γεννήσουν τη σεξουαλική ορμή του Black Album των Metallica;


Εντάξει, να δεχτώ ότι κάποιες ξένες γλώσσες (όχι όλες) είναι πιο σέξι απ’ τη δική μας. Όμως υπάρχουν και περιπτώσεις τραγουδιστών που καταφέρνουν να βγάλουν κάτι ερωτικό όχι από τη γλώσσα, αλλά από τη φωνή τους, την ανάσα τους. Ένα τέτοιο στοιχείο, ας πούμε, βρίσκω στις ερμηνείες της Ελένης Δήμου. Ακούστε τη σε ένα τραγούδι όπως το «Σιγά σιγά», ή το «Ο καλύτερός μου φίλος». Η χροιά της έχει τη βραχνάδα των ανθρώπων που έρχονται να σου ψιθυρίσουν κάτι στο αυτί και με την υγρασία της ανάσας τους σε κάνουν να ανατριχιάσεις.


946b6ff7 7d81 4137 a6a6 40f1129403bd


Κάτι διαφορετικό, πιο βασανισμένο και ηδονικό, βρίσκω στις ερμηνείες της συνονόματης Ελένης Τσαλιγοπούλου. Τραγούδια όπως το «Να μ’ αγαπάς», με τον γλαφυρό στίχο «όταν με τρως κι όταν με πίνεις», καθώς και το «Μυστικό», έχουν μια καύλα. Καύλα με ούτια.  


Κάτι αντίστοιχο, με άλλο τρόπο βέβαια, βρίσκω και στα τραγούδια του Παύλου Παυλίδη. Στο ροκ του υπάρχει έντονο ερωτικό στοιχείο. Προφέρει απαλά, υγρά τους στίχους του και δεν προσπαθεί ποτέ να σε εντυπωσιάσει με πλούσιες συνθέσεις ή δύσκολες λέξεις, αντιθέτως δίνει έμφαση στην ατμόσφαιρα του τραγουδιού του και στις εικόνες που αυτό γεννάει. Έχω πάντα την αίσθηση ότι τραγουδάει για να κατακτήσει ένα κορίτσι-απωθημένο της εφηβείας του. Πράγμα που ισχύει και για πολλούς άλλους φυσικά, μόνο που ο Παυλίδης νομίζω φτάνει πολύ πιο κοντά στο να κατακτήσει το κορίτσι αυτό. Γιατί έχει φτιάξει ατμόσφαιρα.


Στις παρυφές του post punk από τα 80’s υπάρχει μια βρωμιά που επίσης τείνει να γίνεται ερεθιστική. Στα «Κειμήλια» των Metro Decay π.χ. Θες να μπεις σε ένα πλήθος και να τριφτείς με όλους, όταν το ακούς. Είναι πολύ πιο σέξι ένα κομμάτι σαν κι αυτό από τα «καθαρά» ποπ τραγούδια του Τουρνά, του οποίου το εικονιζόμενο maxi single από το 1984 υμνεί τη γοητεία του γυναικείου σώματος με έναν τρόπο κάπως φτηνό και πρόχειρο. Για να μη μιλήσουμε για Βοσκόπουλο, Πάριο και άλλους λαϊκούς, που φλέγονται από έρωτα αλλά δυσκολεύονται να τον προκαλέσουν. Ένα κορίτσι του σήμερα, όταν ακούει στίχους του στιλ «να κάνουμε έναν έρωτα όλο τρέλα», ή «έλα της τρελής αν θες να γίνει/ και αναλαμβάνω την ευθύνη», θέλει να γελάσει.


R 1386676 1215211601.jpeg


Τι θα γίνει με αυτό το κορίτσι; Πώς θα ερεθιστεί; Με τα ξένα μόνο; Όχι απαραίτητα. Τα ελληνικής προέλευσης βιντεάκια του Pornhub, συχνά αποδεικνύουν το αντίθετο σε όσους τα παρακολουθούν με ήχο. Υπάρχει δηλαδή κόσμος που κάνει σεξ με νεολαϊκά πίστας, το οποίο δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό, διότι περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, το τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του είναι δικαίωμά του κλπ κλπ.


Στο χώρο του indie, όπως και στο χώρο των μυημένων μουσικόφιλων γενικότερα, τα πράγματα είναι πιο εγκεφαλικά. Δύσκολα μπορεί κάποιος να «φτιαχτεί» ερωτικά ακούγοντας The Boy, παρ’ ότι κάτι μου λέει πως ο ίδιος, ως μέγας θαυμαστής του Prince, θα το ήθελε πολύ. Γενικώς πολλά έχουν ειπωθεί για το ασέξουαλ στοιχείο του σημερινού indie σε παγκόσμιο επίπεδο - και σίγουρα ένας Alex Turner δε φέρνει την άνοιξη.


Περνώντας στο πεδίο του μοντέρνου ελληνικού punk, σε ένα κομμάτι με τίτλο “I want to fuck all the girls in my school” των Bazooka συναντάμε μια ανικανοποίητη εφηβική καύλα, που βέβαια πιθανότερο είναι να εκτονωθεί σε χαρτιά κουζίνας. Δεν ακούς ένα τραγούδι σαν κι αυτό για να οδηγηθείς προς το σεξ, αλλά για να εκφράσεις το πόσο πολύ θέλεις να κάνεις σεξ. Άλλο το ‘να, άλλο τ’ άλλο.

Από εκεί και πέρα, ο Μουζουράκης, που πολλοί τον κοροϊδεύετε, δεν παύει να έχει μια αρρενωπή φωνή που σε κάποια κορίτσια αρέσει. Ομοίως και το παιδί από τους Χατζηφραγκέτα, που τυχαίνει να γράφει και ωραία τραγούδια.


Τέλος, για να κλείσουμε μοντέρνα, ενδιαφέρον παρουσιάζει ο χύμα ερωτισμός ενός τραγουδιού όπως το “Netflix” του Toquel, από τον ευρύτερο χώρο του hip hop. Εδώ ακούς ένα ζευγάρι φοιτητών που συναντιέται με σκοπό να διαβάσει για την εξεταστική και να δει Netflix, αλλά στην ουσία όλα αυτά είναι προφάσεις για σεξ. Πίσω από κλισέ φράσεις που το γενικό νόημά τους είναι «τότε δεν είχα να φάω/ τώρα συνέχεια γαμάω», μπορεί κανείς να διακρίνει μια άγαρμπη αρρενωπότητα, η οποία ψάχνει την πολυπόθητη ένωση. Μια μάτσο προσέγγιση, που θέλει να αφήσει λίγο τις καρδούλες της λογοκριμένης σεξουαλικότητας του Instagram και να πέσει στο κρεβάτι.


Με το καλό παιδιά! Μόνο αν ακούτε από Spotify δοκιμάστε το Premium, γιατί αν σκάσουν διαφημίσεις την ώρα της πράξης, δε σας σώζει ούτε ο Barry White.

Toquel Business Live

LOGIN